Gadkowski.pl

Małycha - Zbigniew i Zdzisław

inne publikacje

 

                                              

ZDZISŁAW MAŁYCHA
1905 – 1983
                
                           Małycha Zdzisław syn Jana i Bronisławy z Rybczyńskich urodził się 5 grudnia 1905 roku w Warszawie. Szkołę podstawową i średnia ukończył w Warszawie. Między innymi ukończył Polską Wszechnicę Radiowa. W latach 1918-1920 brał udział w I Wojnie Światowej w bitwie o Olszynkę Grochowską. W roku 1926. Wstąpił w związek małżeński z Aleksandrą Stępień córka majętnego rolnika z Karwowa k. Opatowa . W latach 1927-1931 zamieszkali w Warszawie . Ich syn przyszedł na świat w roku 1929 , córka Halina w 1930 i córka Elżbieta w 1945.

                W Latach 1935-1938 przebywa u rodziców żony w Karwowie. Nie mogąc otrzymać pracy udziela się społecznie szkoląc i organizując w Karwowie – męskie i żeńskie dyżury Ochotniczej Straży Pożarnej. W tej działalności współpracuje z Powiatowym Komendantem Straży w Opatowie kpt. Ciesielskim Marianem i członkiem Komendy Straży p. dr. Glińskim Bohdanem .Między innymi jest inicjatorem postawienia w Karwowie pomnika poległym na Tym terenie bohaterom- uczestnikom Powstania Styczniowego.
                W okresie okupacji hitlerowskiej pracował we władzach samorządowych - kolejno w Karwowie i w Wólce Lipowej k. Ożarowa jako sekretarz Urzędu Miejskiego oraz jako zastępca sekretarza Urzędu Miejskiego w Opatowie , w latach 1939-1942 współpracuje z p. Karbowniczkiem. Miedzy innymi prowadząc referat ruchu ludności przy Urzędzie Miasta i Gminy. Mógł wówczas zmieniać tożsamość partyzantom którzy musieli się ukrywać wydając im nowe dokumenty. Od Pana Karbowniczka żydowska rodzina Willenbergów otrzymała mocne aryjskie papiery. W latach 1942-1945 pełnił funkcje kierownika Miejskiego Aresztu w Opatowie będąc członkiem „AK” Zgrupowania „Jędrusie”. Brał także czynny udział w rozbiciu aresztu w Opatowie i uwolnienia partyzantów. (12 III 1943 roku)
Po wyzwoleniu był osadzony w wiezieniu w Ostrowcu . Na szczęście dzięki dobrym uczynkom świadków został uniewinniony i zwolniony.
               Od dnia 4 maja 1945 do września 1952 pracuje jako powiatowy komendant Straży Pożarnej w Opatowie. Następnie wyjeżdża do Warszawy pełni stanowisko komendanta Powiatowego Straży Pożarnej . Później kolejno w Węgrowie . 1 Września 1962 w Legionowie i Piasecznie do roku 1966. Podać należy że od I 1952 do X 1962 pracuje w Rejonie Dróg Eksploatacyjnych w Opatowie na stanowisku głównego mechanika głównego i inspektora przeciw pożarowego . Będąc na terenie Warszawskiego województwa uzupełnia swoje kwalifikacje zawodowe. Kończy wyższą szkołę pożarnictwa w Warszawie w roku 1956 otrzymuje stopień kapitana pożarnictwa i odznakę honorowego wykładowcy pożarnictwa.
               Zamieszkuje w 1966 w Skarżysku Kam. Kupując wymarzony własny domek. Sprawuje funkcje komendanta Przemysłowej Straży Pożarnej najpierw w latach 1967-1975 w fabryce samochodów ciężarowych w Starachowicach , a w latach 1976-1982 w Fabryce urządzeń transportowych w Suchedniowie w tych zakładach szkolił teoretycznie i praktycznie przyszłych strażaków.
              Chorował na serce. Zmarł w szpitalu w Skarżysku Kam. 21 Marca 1983. Pochowano go w grobie rodzinnym w Cedzyni k. Kielc.

ZBIGNIEW MAŁYCHA

        
              Zbigniew Małycha ur. 16 sierpnia 1929 w Karwowie – syn Zdzisława i Aleksandry Stępień . Szkołę Podstawową Nr.2 (Biała) ukończył w roku  1943 w Opatowie. W latach szkolnych 1943-1944 i 1944-1945 chodziłem do Szkoły Rzemiosł w Zawichoście . W szkole tej zdobywałem zawód mechanika i rozwijanie poczucia patriotyzmu. (Prowadzili ja zakonnicy z Warszawy )
              Po zakończeniu II Wojny Światowej i wyzwoleniu Opatowa trafiłem do drugiej klasy gimnazjum i liceum im. Bartosza Głowackiego w Opatowie. Obok zdobywania wiedzy ogólnej z chwila pojawienia się okazji organizowania Związku Harcerstwa Polskiego na terenie naszego gimnazjum , wstąpiłem do jego szeregów. Zostałem drużynowym najpierw w Zochcinie , a później w Opatowie drużyna moja liczyła przeszło 30 druhów i byli w niej miedzy innymi – Henryk Kwiatkowski , Kazimierz Gul, Ryszard Urban , Mieczysław Bartkiewicz , Eugeniusz Flisek , Kazimierz Oficjalski , Stanisław Kowalski , Ewaryst Bielec i inni. Obok rozmaitych zajęć w drużynie jak zbiórki , musztra , Gawendy harcerskie , śpiewy , przemarsze z orkiestra w dniach uroczystości kościelnych i państwowych brałem czynny udział w organizowaniu i pobytach na obozach harcerskich miedzy innymi w roku 1947 pomagałem w organizowaniu obozu harcerskiego w Zubrzycy Górnej k. Babiej Góry. Zostałem wtedy mianowany przez komendanta obozu i naszego Hufcowego Ks. Józefa Dziadowicza z Jasiem Oficjaliskim oboźny tegoż obozu . Do obowiązków moich należało zaopatrzenie drużyn w żywność i sprzęt , dopilnować dyżurów wart , właściwej musztry , dyscypliny oraz organizowanie wycieczek. W czasie trwania tegoż obozu miedzy innymi prowadziłem wycieczkę koedukacyjna licząca 50 druhów i druhen . Mimo nagłego spadku temperatury z trudem zdobyliśmy szczyt babiej góry 1500 m nad poziom morza. W czasie tej wycieczki jedna z druhen Grażynka Jakubczyk z drużyny Mrozowskiej Marii. Jednak szczęśliwie znalazła się i okryła przeze mnie bluzą harcerska dotarła także na szczyt.
               Po ukończeniu gimnazjum B. Głowackiego w Opatowie wyjechałem w roku 1947 (wrzesień) do Warszawy gdzie 1950 kończyłem Państwowe Liceum Ceramiczne otrzymując dyplom Technika ceramika. Z kolei od 1 września 1950-1962 pracowałem na kierowniczym stanowiskach kierownik produkcji w Opoczyńskich zakładach materiałów ogniotrwałych i zakładach ogniotrwałych w Opocznie w tym okresie po doszkoleniu się eksternistycznie ceramika Akademii Górniczo Hutniczej w Krakowie. Następnie od 15 lutego 1963 zostałem przeniesiono służbowo do Warszawskich warsztatów terenowych przemysłu materiałów budowlanych w Chyliczkach k. Warszawy na stanowisko dyrektora do spraw technicznych. Na własną prośbę od 10 XI 1967 zacząłem pracować w Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego i Hutnictwa gdzie pracowałem do dnia 31 marca 1988. Ostatnio w departamencie inwestycji na stanowisku kierownika zespołu budownictwa ( o wyższych stanowiskach decydował komitet zakładowy i komitet centralny PZPR. W między czasie w latach 1970 – 1980 pełniłem dodatkowo (za niewielkim wynagrodzeniem) zaszczytne stanowisko sekretarza komisji rządowej do spraw budowy legnicko – głogowskiego okręgu miedziowego. Ponadto pracuję w ministerstwie Przemysłu Hutniczego i Maszynowego. Przez dziewięć lat, pełniłem funkcje przewodniczącego Warszawskiego Koła TPZO w Warszawie współpracując ściśle z sekretarzem koła Aleksandra Gadkowską z domu Gromek

W kwietniu 1988 do 31 VIII 1991 byłem delegowany do pracy na budowach zagranicznych w NRD i na Węgrzech.

 Od 1 września 1991 do chwili obecnej przebywam na emeryturze.
         
 PS. Podaje że 12 VIII 1950 zawarłem związek małżeński z druhną Grażyną Jakubczyk . Dzięki temu rodzina powiększyła się o córke Bożenę Teresę urodzoną 6 VIII 1951 w Opatowie, syna Karola Andrzeja urodzonego 18 XI 1952 w Opocznie i córke Urszule Annę w 26 IX 1958 w Opocznie.

Za Zgodnością Zbigniewa Małychy 19.01.2005
Odręcznie napisane życiorysy Zbigniewa i Zdzisława Małychów otrzymałam w dniu:  1.07.2005
Odręczne życiorysy przechowuję w archiwum domowym w Warszawie
Aleksandra Gadkowska

 5.01.2017