Gadkowski.pl

por. JAN DUMANIA

inne publikacje

 
por.  JAN DUMANIA 
1902 -1940

Jan Dumania urodził się  w 1902 roku we wsi  Łężyce  w powiecie  opatowskim  jako 3 z kolei dziecko Jana Dumani  i  Katarzyny
z Chlebnych, a było ich  pięcioro:  Maria  urodzona w  1895 roku,  Wincenty  w  1899 roku,  Jan w 1902 roku, Genowefa  w 1908
roku  i  Tadeusz  urodzony w 1913 roku.
W zachowanym sprawozdaniu Liceum za rok 1920-1921 na liście uczniów w klasie  V prywatnego Liceum Włościańskiego im B.Głowackiego w Opatowie figuruje Jan  Dumania. Jego rodzice, Jan i Katarzyna , uprawiali 26 hektarowe gospodarstwo rolne w Łężycach a dochód z tego gospodarstwa musiał być na tyle wysoki, że mogli opłacić czesne za Jana, a wcześniej za starszego o 3
lata brata Wincentego. Czesne wynosiło wówczas 5.900 marek niemieckich, rocznie za jednego ucznia. Chłopcy byli zdolni, chętni do nauki, więc rodzice postanowili ich kształcić.
Jan Dumania ukończył Opatowskie Gimnazjum około 1923 roku. Po zdaniu matury odbył obowiązkową służbę wojskową, którą zakończył w randze porucznika. Studiował na Wydziale Weterynaryjnym Uniwersytetu Warszawskiego.  W Archiwum uniwersyteckim zachowały się dokumenty informujące, że Jan Dumania był immatrykulowany 21 października 1932 r. i otrzymał
indeks numer 41292.  Po ukończeniu studiów powrócił w rodzinne strony i podjął pracę w Opatowie w Wydziale Weterynarii.
Tuż przed wybuchem II wojny światowej por. Jan Dumania został zmobilizowany. Uczestniczył w kampanii wrześniowej, dostał się do niewoli radzieckiej. Został zamordowany w Katyniu.
     Na jednej z tablic umieszczonych na kaplicy cmentarza grzebalnego w Opatowie, upamiętniających pomordowanych w obozach radzieckich synów Ziemi Opatowskiej, nazwisko Jana Dumani ma numer 19.



ANEKS

Rodzeństwo Jana Dumani
Siostra Jana MARIA urodziła się w 1895 roku.   Nie założyła rodziny. Pod koniec życia mieszkała wraz z siostrą Genowefą w Toruniu i tam zmarła. Pochowana została na miejscowym cmentarzu komunalnym. Żyła 92 lata

Brat Jana  WINCENTY urodził się  3 września 1899 roku. Być może uczęszczał do liceum Joachima Chreptowicza w Ostrowcu lub do liceum im. B. Głowackiego w Opatowie. Przekazy rodzinne nie są jednoznaczne. Po otrzymaniu świadectwa dojrzałości w 1922 roku, odbył obowiązkową służbę wojskową w Wojsku Polskim. Po jej ukończeniu zapisał się 14 października 1925 roku na Wydział Filozoficzny Uniwersytetu Warszawskiego. Jego indeks miał numer 20833.
W pamięci członków rodziny nie przechowała się data święceń kapłańskich Wincentego i data, kiedy został mianowany duszpasterzem w parafii Ruda Kościelna, w pobliżu Ostrowca Świętokrzyskiego. Tam zmarł w 1950 roku.  Pochowany został w grobowcu rodzinnym Dumaniów na cmentarzu grzebalnym w Opatowie. Miał lat 51.



Grobowiec rodziny Dumaniów

Siostra Jana GENOWEFA przyszła na świat w roku 1908. Poślubiła Izydora Gruszkę (1899 - 1941) z pobliskiej Zwoli. Zamieszkali
w pobliżu Grudziądza, gdzie mieli duże gospodarstwo rolne. Tu też przyszło na świat ich 9 dzieci: 7 synów i 2 córki.  Najstarsze dziecko – syn Tadeusz urodził się w  1926 roku a najmłodsze córka Teresa  przyszła na świat w 1939 roku. Po wojnie Genowefa urodziła jeszcze syna Ryszarda. Izydor Gruszka został aresztowany przez Niemców i zginął w obozie koncentracyjnym w Mauthausen w 1941 roku. Genowefa zmarła w 2007 roku w Toruniu w sędziwym wieku mając lat 99. Została pochowana na miejscowym cmentarzu.


Brat Jana TADEUSZ urodzony w 1913 roku, ukończył szkołę powszechną w pobliskich Biskupicach.  Po śmierci ojca Jana Dumani w 1940 roku i matki Katarzyny z Chlebnych, która zmarła w 1944 roku, przejął ich gospodarstwo w Łężycach. Ożeniony z Danutą z Przygodów, mieli 4 dzieci: Zdzisława, Andrzeja, Sabinę i Grażynę.  Gospodarstwo rodzinne w Łężycach prowadził najpierw Tadeusz, potem jego syn Zdzisław rocznik 1947.  Obecnie gospodarzem jest syn Zdzisława – Mirosław Dumania urodzony w 1978 roku ożeniony z Anną Mazur.

Dane biograficzne dotyczące Jana Dumani i jego rodzeństwa zebrał Marian Stępniewski, stryjeczny wnuk Jana Dumani.

Redakcja i uzupełnienia: Aleksandra Gromek – Gadkowska
11 stycznia 2013